Ĉioj Aferoj Devas Finiĝi

Mi estas forĵetita el paradizo. Ŝajnas ke mia tenera traktado tedas mian edzinon, do ŝi ne permesas min kisi ŝin kaj ŝi plendas, "Neniom satas vin." Tamen, mi ne reprenis la rozon, kiun mi ĵus donis al ŝi. ;-)

Nun mi povas uzi mian energion por fari aliajn aferojn kaj ŝi ne rajtos domaĝi mian tempon.

Ekzemple, mi daŭras parkerigi la "Bazan Radikaron Oficialan" de la Akademio de Esperanto. Tion mi preskaŭ finas! Sekvante mi lernos la "keglan sistemon" (mnemotekniko), kaj la Tokipono posten. Ankaŭ mi volus relerni iom da muziko, kiun mi antaŭtempe ludis sperte.

Hola... Mia adoratino ĵus nun telefonvokis! Kion ŝi deziris? (suspiro) Ŝi ne povis trovi ŝian aŭtoŝlosilon do nature ŝi demandis, "Kien vi kaŝis miajn ŝlosilojn?" Denove ŝi agas same kiel antaŭe. Kiam io ajn malbonas, ŝi kulpigas min kiel koboldo aŭ eĉ diablo. Kia frenezo ĉi tia estas? Kien iris mia amatino?

Ĉu Ĉi Tio Povos Daŭri?

Ĉu ĉi tiu tendenco povos daŭri? Probable ne, almenaŭ ne tiom forte, sed lasta nokto estis eĉ pli amarda ol la tri antaŭaj.

Jes, ĉi tiu estas plua erotika rakonto sed ne tro ĝeniĝu. Mia vivo neeviteble revenos al la ordinara baldaŭ. Mi ne povas kredi mian bonŝancon eĉ ĝis nun! Se vi ne ŝatas ĉi tian subjekton, nur kontrolu mian gramatikon. ;-)

Dum mia veturado hejmen, mi pensis pri la venonta nokto, kiel certigi bonan rezulton. Eble per donaĵo; floroj aŭ bonodora kandelo en dekoracema vitra bovleto... do kiam mi paŭzis ĉe vendejo por aĉeti lakton mi ankaŭ aĉetis tian kandelon. Mi apenaŭ havis tempon por doni ĝin al ŝi tamen, ĉar kiam mi venis hejmen ni devis rapidiĝi al kirkon por niaj gefiloj partopreni en tiu junulara klubo.

(Hazarda demando: Kial havas ĉiu organizo ian junularan klubon?)

Ĉe hejmo poste, ŝi surprizis min. Ŝi rekte ordonis ke niaj gefiloj enlitiĝu. La horo estis iomete frua sed mi divenis ŝian kialon. Kiel mi suspektis, baldaŭ enlitiĝis ankaŭ ni sed ne por dormi. La nova kandelo estis ne la sola afero brulanta en tiu ĉambro. Min ŝi atendis portanta seksemajn subvestaĵojn kaj ŝi rekte montris al mia lango la saman metion per kiu ŝi intencis trakti mian kacon. Mi karesis ŝian ventron per miaj fingropintoj kaj flustris, "Ĉu vi memoras la varmbesonon, kiam nia amo estis nova?" "Jeeessss," ŝi diris. "Kiel mi sopiregis tuŝi cin nur iomete pli suben, kaj iomete pli suben, iomete plu..." mi daŭris. "Aaaaaa, uuuuuu, mmmmmnnnn, oooooOOO, haaa, haaa, haaa..." ŝi respondis.

"Ne klimaksu," mi ordonis kaj ŝi obeis. (Ŝi obeis! Hehehe... la unua fojo antaŭ longa tempo!) Tiam ŝi movis ŝin suben, brakumanta mian dekstran gambon kaj kisanta mian ventron, tiam mian kokson. Post tio mia menso malklaris ĉar ŝi metis unu mano sub mia postaĵo por gvidi min levu miajn koksojn, puŝanta mian kacon enen kaj elen je ŝia suĉanta buŝo. Dum longega korkuranta tempo ŝi varigis ŝian tenon, ritmon, kaj movadon. Mi volis fari ion por plaĉi ŝin samtempe sed ŝi estis tro okupita, adoranta mian kacon kaj ĉurovojn kaj frotanta ŝin tutan korpon sur mian gambon. Denove ŝi proksimiĝis al klimakso sed mi haltigis ŝin. Tiam mi forprenis ŝian kalsonon kaj ripetis la ventrofrotadon kiel antauxe sed kun pli da efiko.

Je la kvaran nokton sinsekvan, ŝi grimpis supren sur mian kuŝantan korpon. Mia buŝo tremis sub ŝiajn lipojn kaj miaj koksojn streĉis supren al la ŝiajn. Mi sciis ke mi povis rezisti nenion, kion ŝi eble petus. Kaj peti ŝi faris, "Ĉu vi venu ene en mi? Mi petas. Mi petas..." Kompreneble mi cedis, sed malrapide ĉar mi ne volis vundi ŝin malgraŭ ŝi provis tuj ŝin mem enpalisigi. Ŝi hojlis pli laŭte ol alianokte, kaj mi sentis ŝian varman fluidaĵon trempantan mian suban hararon. Ja, ŝi vere ĝuis tion!

Sed diable! Mi ne jam klimaksis!

Ja Pluvu la Pasio!

Je la lastaj tri noktoj sinsekve, mi ĝuis varman, molan, humidan amon. Nekredeble! Mi preskaŭ dronas post longan senakvadon, sed mi povus gaje ŝvebi sur ĉi tia inundo. Nomu min "Noe" kaj pluvu la pasio!

(Jes, denove mi nomas min tiel sed ĉi tiam ĝi ne traktas riparon de neceseja tubaro.)

Kiam mi revenis hejmen, mi malfermis la pordon kaj rigardis la lacan vizaĝon de mia edzino. Miaj esperoj falis, sed ne malaperis. Por atingi ŝian komplezon, mi volontas fari multe. Zorgeme mi agis kaj parolis, serĉanta oportunojn por helpi ŝin aŭ trakti hejmajn aferojn. En ŝian orelon mi flustris sugestojn pri la venonta nokto, "Eble ĉi-nokte mi kisos vin plu." Ŝi ridetis kaj ne disputis sed mi havis neniom kompreno pri tio, kio estis venanta.

Post la manĝado, mi prenis miajn du plej junajn filojn al naĝleciono ĉe la atletika klubo. Naĝis ankaŭ mi, sed mia stilo estas kiel marleono; restanta subakven longtempe kaj nur supranta por kapti novan spiron. (Eble mi skribos pli pri tio poste.) Mi ne tro volis naĝi sed mi ja volis duŝi post la naĝado, freŝe antaŭ la venonta nokto... esperanta ke ĉiu parto de mi estus agrabla por esplorado de lipoj kaj lango.

Mi atendis la horo pacience, kaj fine ĉiuj la gefiloj dormis. Mi mallumigis la dormoĉambro krom unu kandelo, kaj kisis ŝin milde. Mense, mi estis preta por longa, malrapida vojaĝo sed ŝi havis aliajn planojn. Antaŭ dek minutoj, ŝi tenis mian kacon en ŝian varmegan buŝon per ambaŭ manoj! La kisado, suĉado, lekado, kaj karesado plezure turmentis min. Forte kaj rapide... malrapide suben kaj supren... mole kaj apenaŭ tuŝante... ho, Dio!

Mi vidis ŝian vizaĝon per la kandela lumo kaj ŝia mieno estis mirindega, kvazaŭ ŝi tenis ŝian plejprofundan deziron kaj fermokule ĝin adoris. Kaj tiel ŝi daŭris. Kaj daŭris! Eble ŝi povus daŭri tiel dum la duono de la nokto, sed mi sugestis ke eble ankaŭ mi tiamaniere plaĉus ŝin. Mi provis ŝian metodon sed ŝi ne povis toleri ĝin longe kaj denove grimpis supren sur mi sed ĉi-nokte kun mia vizaĝo inter ŝiaj gamboj kaj mia lango karesanta ŝian piĉon. Ŝi tremis longe tiam. Dum mi suĉis ŝin kaj palpis ŝiajn mamojn, ŝajnis ke ŝi provis gluti mian kacon. Sed mi ne jam eniris. Ne jam.

Eble ĉi-nokte. ;-)

Plidolĉa Nokto

"Plejdolĉa Tago" estas relative nova festotago en usono. Geamantoj donas bagatelaĵojn, iras al restoraciojn, ktp. Ĉu festiĝas tia tago ĉe vi? Nu...

"Plejdolĉa Tago" ĉe mi estis ĉiom plagita. :-( Mi faris per mia tuta ebleco por esti amema sed ĉiom mi faris kaj ĉiom mi diris, tiom ŝi malamis. Ŝi ne ignoris mian amkarton, donis la dolĉaĵon al niaj gefiloj, kaj rifuzas iri al restoracio. La vivo ĉe hejmo tiel malbonis dum preskaŭ unu semajno. Mi serioze konsideris eksedziĝon ĉar mia edzino diris, "Estu ni kiel geamikoj." Mi ne edziĝis por esti nure amiko! Ŝi pretendis ke ŝi neniam (NENIAM!) plu deziros koiton. Nu, tio ne sonis iom ajn bona laŭ mi sed mi scias ke ŝi malofte sinceras pri ŝiaj vortoj. Mi atendis kaj toleris kelkajn simile malbonajn tagojn.

Tiam ŝi pruvis min pravan. Dum la du lastaj noktoj, ŝiaj manoj vagis ĉiam sur mi enlite. ŝi komencas tuŝanta mian manon, tiom mian brakon, tiam karesanta mian bruston kaj flankon. Tiam ŝi moviĝas pli proksime kaj strekas per ŝiaj fingroj supren kaj suben trans mia dorso, suben preter unu el mia femuroj, tiam reas supren inter ilin... Kompreneble ŝi fine restas kun miaj ĉurovoj en unu mano kaj mia kaco en la alia, ĉiame ni kisadis kaj rapide spiradis. Poste ĉi tiu virino, kiu diris ke ŝi neniam toleros koiton, grimpis supren sur mi kaj fortiris ŝian noktrobon. Mi ne plendis!! :-D

Unue mi pensis ke la tuŝado kaj kisado estis bonegaj sed poste, ho ve! Ŝi metis ŝiajn piedojn malantaŭ miajn gambojn kaj komencis premanta ŝin mem suben sur mi... kaj frotanta ŝian tutan korpon cirkle kaj ondante sur mi. Mi levis miajn koksojn iomete, por premi plie al ŝi. Mi tuŝis ŝin milde per miaj ungoj, iranta de ŝiaj ŝultroj, preter kaj sub ŝiaj mamoj, sub ŝiaj brakoj, al ŝia dorso kaj reen apud ŝia ventro kaj suben, kaj suben. Tiam, kiam mi a mano tiklis la ĝustan lokon, ŝi tenis min forte per brakoj kaj gamboj. Ŝia tuta korpo tremegis kiam ŝi kriis en mian buŝon.

Mi ne ĝuis ĝin tiom, kiom ŝi sed mi varmiĝas nure pensanta pri tiu nokto, lasta nokto, kaj mi esperas freneze ke mi suferos la saman sorton ĉi-nokte!

Pacienco Rekompensas

Ja, mi pravis. La vortoj de mia edzino ofte signifas nenion rekte. Je lasta nokto, ŝi ardis amante kaj rajdis min longe. (Hej, mi certe ne plendas pri tio!) Tamen mi ankoraŭ ne komprenas kial ŝi origine pretendis ke ŝi abomenus koiton. Mi ne komprenas kiel iu ajn malŝatus tion!

Do mistere ŝajnas ke ŝi denove amas min malgraŭ ŝia antaŭa deklaro. Mi estas rekompensita pro mia pacienco. Sed ĉu vere? Ba! Mi ignoros ŝian fridajn vortojn. Anstataŭe, mi kredos nur ŝiajn varmspiritajn plezurĝemojn. Sed eĉ se mi ne kredos ŝiajn vortojn, ankoraŭ mi devos trakti ŝian oftan koleron kaj la fakto ke ŝi ne ŝatas min ĝenerale. Tio estas malforgesebla, eĉ post plezuregan nokton.

Mi ne bezonas ĉi tia speco de amo.

"Granda Frato" Legas Mian Babiladon

Pli da amuzaĵo hodiaŭe... Mi ĵus ricevis "ĝentilan viziton" de nia loka I.T. (informaĵo-tekniko) direktoro, kiu diris al mi ke nia kompanio havas novan ilon por spektadi tujmesaĝojn. Li eĉ diris ke ĝi aŭtomate tradukas lingvojn (tamen mi profunde dubas ke tio veras pri Esperanto). Sed eble tiel. SALUTON, KRISĈJO!!

Nu, nun mi komprenas la kialon, kial li ridis flustre kiam li promenis preter mia laborkubo. Sendube, li ĵus antauxe legis mian historion pri mia edzina problemo. Eble li eĉ dividis tian bonan ŝercon kun liaj kunlaborantoj.

Do... mi forigis la tujmesaĝilon, malgraŭ mi sopiros miajn geretamikojn.

"Estu ni nure geamikoj."

Imagu la viro, malgaja kaj konfuzita ĉar lia amatino ne permesas lin tuŝi ŝin. Ĉion li faras, ŝajnas ke ŝi abomenas ĝin. Ne kisi, ne brakumi, kaj kompreneble neniel pli ameme. Imagu ke ŝi diras al li, "Ĉu eblas ke ni estu nure geamikoj?" Kion tio signifus? Kompreneble ŝi diras ke ili estas geamantoj ne plu.

Nun imagu ke tiujn ĉi viro kaj virino estas geedzoj. Kion la vortoj signifus en tia situacio?

Tio estas mia enigmo.

Elektro kaj Atakema Socio

Je lasta nokto laŭ mia peto, la "Malkovreco Mondo Muzeo" (Discovery World Museum) sendis prezentanto al la kunveno de la Musekga "4-H" junulara klubo. Li montradis pri elektro per aparatoj kaj kun partoprenado de la geknaboj. Ili tre ĝuis ĝin kaj multaj gepatroj dankis min pro tia ideo. Mi devis konfesi ke ĝi estis ne mia sed la ideo de mia edzino. Mi nure aranĝis ĝin. Do lasta nokto estis amuza kaj edukema por la geknaboj.

Sed je ĉi tiu mateno mi aŭskultis al la radio kaj lernis kian edukadon ili disdonis por la maturuloj. :-(

La anoncantino demandis, "Kion oni povas fari, kiam ĝenemulo ne ĉesas kaj ne respektas plendadon?"

La spertulo respondis, "Pugnobatu tiun je la vizaĝo."

Post unu ŝokita kontraŭo, ili serioze disputis la situaciajn valorojn kaj metodojn de korpaj perfortoj por solvi interpersonajn problemojn! Mi povis apenaŭ kredi miajn orelojn, sed eble ĉi tiel iĝas la populara sento en mia lando. Hontinde!

"Mi estas folio sur la vento..."

Mi havis eventplenan semajnfinon, komencantan je vendredo vespere. Mia filino okupis ŝian tempon plejparte kun mia edzino (aĉet-ad-ad-ad-e) sed mi kaj miaj filoj faris multajn aferojn.

Je vendredo nokte, mi instruis mian plej junan filon pri lia praktiko, ludanta la pianon. Li ripete fuŝis unu eron de la kanto, kaj mi fine malkaŝis la kialon; la piano misfunkciis. Do, mi dismuntis duonon de la piano, purigis ĝin, riparis ĝin, lubrikis ĝin, eĉ faris novan vatpecon por meti anstataŭ alion, kiu estis difektita. Poste, ĉiuj samopiniis ke la piano estis multe plibonigita. Mi nur ĝojis ke mi ne fuŝis ion alian dum mia riparado.

Mia filo Aleĉjo, kiu ŝatas konstrui modelojn, sendis unu modelon al model-ekspozicio en alia urbo (Madisono) kaj je sabato matene ni prenis kvar pluajn modelojn al plilokan ekspozicio. Ĉiu modelo gajnis premion! Tio surprizis lin (kaj min), speciale ĉar lia modelo ĉe Madisono konkuris en la "matura" kategorio kaj gajnis la plejaltan premion.

Je sabato tagmeze, miaj plijunajn filojn Danĉjo kaj Joĉjo volis fari "sciencan eksperimenton". Ili havis pakaĵon el la scienca butiko ("American Science and Surplus", plej interesa vendejo!) kaj ili volis miksi la kemiaĵojn. Do, ni faris tion, kaj tiam repurigis la kuirejon. Samtempe, mi finis la vestpuradon kion mi komencis tiun matenen kaj gladis iom da tio. Ja, mi gladas... eĉ pli sperte ol mia edzino sed ne pli ofte.

Je sabato vespere, laŭ mia antaŭa aranĝo, mi renkontis kun du malnovaj amikoj kiujn mi ne vidis dum multaj jaroj, kaj ni vidis filmon ("Serenity") kune en kinejo. Ni ĉiuj tre ĝuis ĝin, kaj miaj amikoj ŝajnis ĝui la postan konversacion. Ili iris al trinkejo kune, dum mi revenis hejmen kiel mi promesis al mia edzino. La filmo enhavis multe por pridiskuti, kaj mia favorata parto estis kiam la piloto aviadis tra danĝerega situacio kaj li diris hipnote, "Mi estas folio sur la vento. Jen mi ŝvebflugas."

Je dimanĉo mi daŭris helpi kun purigado de domo, vestoj, tapiŝoj, litoj, ktp. Mi prenis mian familion al kirko kaj provis ne dormi. Mi instruis Danĉjo kiel arkopafi, ĉar li volas lerni tion ĉi-jare. Sed mi povis fari nenion kion plaĉus al mian edzinon. Jen alia semajno senseksa, senkisa, senbrakuma malgraŭ mi klopodanta ŝian feliĉon.

Mi estas folio sur la vento.
Jen mi  -ĤRGKK!!

Ferieto, Funebro, kaj Reveno

Ekscitinda Ferio

Je vendredo, mi veturigis mian familion al Vajalusingo Ŝtata Parko por ferii kun niaj geamikoj, la familio Marek. Ankaŭ ili havas kvar gefilojn, kaj ni konas ilin pro la "4-H" junulara klubo. Ambaŭ niaj familioj loĝis en la sama dometo, ĉe kontraŭaj flankoj kun malferma koridoro intere.

Tiam estis bona tempo. Ni promenadis tra la arbaroj kaj preter la krutaĵoj. Ni vidis kavoj en la roko kaj rigardis la vastan riveran valon el alta vidloko. Ĉiu familio kuiris parton de la manĝaĵoj por la semajnfino, do plejparte ni ĉiuj ripozis, manĝis, kaj ludis. La vetero estis tre bona kaj la insektoj ne estis multaj. Sed dum la lasta plena tago, mi ricevis mesaĝon de mia patro.

Mia Avo Mortinta

Je dimanĉo vespere, mia avo mortis. Ĝi ne estis surprizo sed por funebri ni devis fortranĉi nian lastan ferian tagon por pretigi kaj repaki. Tion ni faris, kaj niaj geamikoj Tim kaj Reneé helpis nin purigi nian parton de la dometo. Ŝi ankaŭ serĉis min antaŭ ni foriris kaj donis al mi varman brakumon, kion mi tre ŝatis. Subite ŝi belegas laŭ miaj okuloj.

Do ni revenis hejmen kaj dormis. Tiam ni pakis kaj veturis denove al "Fort Wayne, Indiana", kio okupis la tutan tagon. Je nia alveno, mia familio ripozis ĉe hotelo kaj ĝuis tie la naĝbasenon dum mi vizitis la funebran domon. Mi donis kaj ricevis multajn aliajn brakumojn kaj renkontis parencojn kiujn mi ne vidis antaŭ multaj jaroj. Ili ĉiuj diris ke mi aspektas same kiel antaŭe.

Je la sekvanta tago, mi partoprenis en la kirka funebra ceremonio kiel ĉerkoportanto kun miaj kuzoj. Mi memoris la katolikan metodon; la preĝajn vortojn kaj kiam sidi, stari, genui, ktp. de mia infaneco. Sed mi pensis silente pri la signaloj de lia morto... Ĉu eble estis ligo inter tioj kaj mia lasta retpoŝto? Mi menciis ke mia filino trovis Dolĉamaron kaj uzis ĝin en ŝia flora aranĝaĵo. Li estis vigla kaj inteligenta viro kiu volis regi lian propran vivon. Mi pensis, eble... Sed tio ne gravas nun kaj mi ne demandos plue.

Post la ceremonio, ni festenis kaj babiladis kaj plue brakumadis. Mi ricevis plimultajn brakumojn tiam ol mi ordinare ricevus dum multaj monatoj hejmen. Mi ĝojas ke mi donas brakumojn al miaj gefiloj kaj al mia edzino, sed mi iĝas malgaja kiam mi pensas pri la brakumoj de mia edzino. Ŝi ĉiam agas kiel ŝi ne ŝatas fari tion, eĉ kun niaj gefiloj. Mi ne komprenas! Kiu ne ŝatas brakumadon?

Ili parolis pri mia avo, pri liaj trajtoj, kaj mia edzino kaj miaj gefiloj rigardetis al mi fojfoje kiam ili rekonis trajtojn samajn kiel mi. Evidente mi multe similas al mia avo, krom mi havas hararon. Sed mia avino multe kontraŭas mian edzinon! Hahahaha... Mia avino petolemas. Ĵus antaŭ la ceremonio, ŝi preskaŭ puŝis kelkajn el ŝiajn nepojn en la baptan fontanon per ŝia kano! :-D

Mi Revenis por Savi la Mondon Denove

Dum ni veturis hejmen, ni paŭzis ĉe la laga dometo kiun miaj gepatroj ĵus aĉetis. Ĝi estas eta sed bela, kaj la lago estas vera laŭ ĝia nomo, Pretty Lake (Beleta Lago). Ni veturis de tie tagmezen ĝis hejmo nokten.

Hodiaŭ mi laboras kiel antaŭe. Mi daŭras lerni la esperantan lingvon. Mi donas monon por helpi malsanulojn. Mi aranĝas edukadon por la junulara klubo. Mi brakumadas miajn familianojn. Ero po eren mi plibonigas la mondon. Eble iam, ankaŭ miaj gefiloj diros belajn vortojn pri mi.