Moderna Fiziko Eraras.

Kiam oni studas librojn pri moderna fiziko, si aŭdas pri "kvantoj" kaj aferoj kiuj aperas, malaperas, kaj reaperas pro nenial.  Freŝdate, ni aŭdas pri eroj kiuj  turniĝas je ambaŭ malaj direktoj samtempe.

Tio ŝajnas stranga, ĉu ne?

Antaŭ la dek sepa jarcento, astronomistoj kredis je la teorio Ptolemea; ke la Tero estis la centro de la kosmo.  Ili eksplikis ĝin per la kvar elementoj (aero, fajro, akvo, kaj tero) kaj kalkulis la planedajn movadojn  "precize" per cirkloj kun cirkletoj.  Sed neniu povis ekspliki la tial, kial la planedoj moviĝus tiel.

Tiam venis Kopernikon, kiu ignoris la teorion de maleksplikeblaj cirkletoj kaj proponis ke la Tero cirklas la Sunon.  Lia teorio ne estis tiom preciza kiel la Ptolemea teorio (ĉar li uzis cirklojn anstataŭ la postajn elipsojn de Keplero)... sed lia ideo estis pli komprenebla.  Oni povas kompreni ion cirklantan ĉirkaŭ io alia kiel pezaĵo sur ŝnuro, sed neniu profunde kredus ke io cirklus ĉirkaŭ nenion pro nenial.

Tiel neniu profunde kredas ke eroj aperas, malaperas, kaj reaperas sen kialo.  Eĉ la sciencistoj kiuj skribis la ideon devis dubi ke io povus turniĝi kontraŭ si mem.  Demandu de ili, "Kial la eroj kondutas tiel?"  Tiam ridu je iliaj vizaĝoj.