Mia Lasta Jaro
Mi revuas mian lastan jaron iomete bedaŭrante. Ĉu mi atingis multe? Eble. Ĉu mi estis heroa? Eble ne tiom multe.
Mi ĝojas ke mi plene lernis la Bazan Radikaron de la Akademio de Esperanto. Plue mi ĝuis miajn esperantistajn geamikojn, kiuj interkoniĝis kun mi plibone. Tamen mi grasiĝis de sepdek kilogramoj al okdek du kilogramoj, kaj mi ne rekreis mian "mnemo"-an programon kiel mi estis esperinta.
Mi restis kun mia familio anstataŭ malgeedziĝanta, sed mi ne partoprenis en iu Esperantista kongreso.
Mi tenis mian laboron sed tiel mi sentas ke mia metio stagnas.
Mi pliaĝis sed mi ankoraŭ malsaĝas pro ĉiu virino. (Nu, ĉiu virino bela.)
Estis bonaĵoj kaj estis malbonaĵoj.
Mi ĝojas ke mi plene lernis la Bazan Radikaron de la Akademio de Esperanto. Plue mi ĝuis miajn esperantistajn geamikojn, kiuj interkoniĝis kun mi plibone. Tamen mi grasiĝis de sepdek kilogramoj al okdek du kilogramoj, kaj mi ne rekreis mian "mnemo"-an programon kiel mi estis esperinta.
Mi restis kun mia familio anstataŭ malgeedziĝanta, sed mi ne partoprenis en iu Esperantista kongreso.
Mi tenis mian laboron sed tiel mi sentas ke mia metio stagnas.
Mi pliaĝis sed mi ankoraŭ malsaĝas pro ĉiu virino. (Nu, ĉiu virino bela.)
Estis bonaĵoj kaj estis malbonaĵoj.
1 Komentoj:
Lerni la bazan radikaron de la Akademio de Esperanto estas bona ideo. Eble mi faros same.
Mi ĵus trovis ĝin ĉe:
http://www.akademio-de-esperanto.org/akademia_vortaro/alfabeta_indekso.html
Tamen, kiam ajn mi musklikas sur vortojn, mi legas:
« Por la elemento [...] ne ekzistas difino oficiale aprobita de la Akademio de Esperanto. »
Post a Comment
<< Hejmo